رعايت كلام بيش از همهء افعال لازم است ، و لسان مترجم ضمير است و رسول قلب و كاشف اسرار باطن است ، و بر اوست حساب خلايق در يوم قيامت . و كلامى كه بر وفق رضاى الهى نباشد خمرى است كه به سكر مىاندازد عقول متكلّم و مخاطب را ؛ پس چيزى سزاوارتر به طول سجن و حبس از آن نيست . و بعضى از حكماء وصيّت كرده‌اند به ضبط لسان در كلام باطل و عدم حفظ لسان در كلام حقّ تا آنكه حقّ شكر نعمت لسان به عمل آيد ، امّا صاحبان اسرار الهيّه در زمين سكينه و صمت - كه هيئتى است رفيعه - از ايشان مستحسن است ؛ زيرا قابل استماع اسرار در ارض عزيز الوجود است ؛ چنان‌كه حضرت امير المؤمنين ( ص ) مىفرمايد : انّ هاهنا لعلوما جمّا لو اصبت له حملة ؛ يعنى در سينهء من علوم مجموع بسيارى است اگر حاملين از براى او بيابم ؛ يعنى چون حاملى نمىيابم سكوت مستحسن و اولى است . « اللّهمّ وفّقنا لقبول العلم من الرّاسخين فى العلم » « 29 » . * * *

--> ( 29 ) - بار خدايا ! ما را در پذيرفتن علم از راسخان در علم ، توفيق عطا فرماى .